کرمی که توی من بود خود را به خواب می‌زد

از خواب می‌گذشت و خود را به آب می‌زد

می‌رفت عین بودن، می‌ماند عین رفتن

کرمم مرا نمی‌دید هی پیچ و تاب می‌زد

مستفعلن فعولن مستفعلن فعولن

در کرم خود تنیدم قصد خراب می‌زد

مستفعلن فعولن مستفعلن فعولن

هی من به قاب می‌زد هی او به قاب می‌زد

پی‌نوشت: در تنگنای قافیه ماندم وَ عر زدم/ وزن قدیم را نشکاندم و ضر* زدم

* اگر دوست داشتید می‌توانید برای رعایت قافیه، ضِر را ضَر یا عَر را عِر بخوانید؛ مهم این است که حتمن وَ، با فتحه خوانده شود